Welkom op de website van Tjeerd Landman


Wie het werk van beeldend kunstenaar Tjeerd Landman bekijkt, ontkomt niet aan de gedachte dat hij/zij wordt geraakt door het licht.

Het zachte, bijna schoorvoetende september namiddaglicht dat de voorwerpen een intimiteit, warmte en geborgenheid geeft.

Tjeerd Landman schildert “gewone” dagelijkse dingen en zijn werken zijn bovendien herkenbaar, maar juist de toon waarmee hij vorm geeft aan zijn verbeelding geven de kijkers het gevoel van sereniteit. De schilder neemt de kijker mee naar een andere werkelijkheid.

Geboren op 4 januari 1959 te Leeuwarden voelde Tjeerd Landman vrij snel dat hij zijn artistieke gave vorm kon geven in de beeldende kunst.

Landschappen en zeegezichten stralen in zijn werk rust uit. Geen storm en woeste golven, maar ingetogenheid en bovenal een spanningsvolle verwachting van iets wat nog moet komen. Een ingehouden stilte en rust.

Zo kunnen schepen, gemeerd aan de kade, dromen in een mistige haven, maar je hebt steeds het gevoel dat de “voorstelling” nog niet is afgelopen, dat de reis nog niet voorbij is.

Zo is de schilder Tjeerd Landman ook op doorreis, reizend op het kompas van het verlangen.

Elk werk van Tjeerd Landman is gedragen door het licht. De kunstenaar ademt als het ware licht en trekt lijnen over een pas verschenen land…

In zijn portretten komt dat nog sterker tot uiting. De werken tonen een duidelijk eigen “handschrift”. In zijn portretten heeft Landman het licht daadwerkelijk tot metgezel gemaakt, of heeft het licht hem tot bondgenoot gekozen?

"Ooit zal men mij zien, raakt aan mijn beeld gewend
lijnen van het gezicht staan scherp
alleen mijn achterland blijft onbekend"

In de portretten geeft de schilder inhoud en vorm aan dat achterland. De personen stralen iets uit, maar de invulling van het achterland geeft de geportretteerde toch iets mystieks, iets onbekends mee; ze zijn als het ware toeschouwers in het decor van licht. De geportretteerde valt samen met het late septemberlicht van het onbekende achterland.

Tjeerd Landman speelt met het licht en waar wij, als toeschouwers, dwalen door zijn land, hangt hij de witte wereld aan een blauwe wand…. en exposeert.

J.C.L.